Kosztzycia.pl

Grenlandia kojarzy się z bezkresnymi lodowcami, kolorowymi domkami przyklejonymi do skalistego wybrzeża, zorzą polarną i wielorybami wynurzającymi się tuż obok małych łodzi. Dla części podróżników jest to kierunek marzeń na jednorazową wyprawę życia, dla innych – miejsce na dłuższy pobyt, pracę sezonową lub kilka miesięcy jako digital nomada. Zanim jednak ktoś z Polski zacznie planować swoją przygodę na wyspie, dobrze jest przyjrzeć się temu, jakie są realne ceny na Grenlandii i z czym wiąże się codzienne życie w tak odległym i specyficznym miejscu.

Patrząc z perspektywy Polaka, poziom cen na Grenlandii można bez wahania określić jako wysoki. To jeden z droższych kierunków na świecie, porównywalny raczej z Norwegią czy Islandią niż z krajami Europy Środkowo-Wschodniej. Koszty życia w stolicy, Nuuk, należą do górnych kilkunastu procent najdroższych miast na świecie, jeśli uwzględni się czynsz, jedzenie, transport i usługi. Dla Polaka oznacza to, że typowy koszyk zakupów w sklepie będzie zwykle co najmniej dwa–trzy razy droższy niż w Polsce, a jedzenie w restauracjach potrafi kosztować tyle, co w drogich lokalach w Oslo lub Kopenhadze.

Jednocześnie trzeba pamiętać, że struktura cen na Grenlandii jest specyficzna. Wysokie są przede wszystkim towary importowane – większość żywności, alkohole, chemia gospodarcza, elektronika. Stosunkowo korzystnie wypadają niektóre lokalne produkty rybne oraz usługi publiczne (np. część atrakcji kulturalnych, wydarzenia lokalne), a także niektóre formy transportu subsydiowanego. W wielu miejscach na Grenlandii spotkamy też darmowe lub symbolicznie płatne aktywności, jak wędrówki po okolicznych wzgórzach czy obserwowanie gór lodowych z nabrzeża – ale wszystko, co wymaga sprzętu, przewodnika czy łodzi, będzie już bardzo kosztowne.

Waluta, kursy i płatności na Grenlandii

Na całej Grenlandii obowiązuje korona duńska (DKK), taka sama jak w Danii i na Wyspach Owczych. Nie ma odrębnej waluty „grenlandzkiej” w obiegu, choć czasem można spotkać się z określeniem „korona grenlandzka” w kontekście historycznych planów czy emisji kolekcjonerskich.

Korona duńska jest ściśle powiązana (praktycznie „przywiązana”) do euro – kurs DKK/EUR utrzymuje się w bardzo wąskim paśmie wokół stałej relacji. Dla turysty z Polski ważniejszy będzie jednak kurs DKK/PLN. W ostatnim czasie 1 DKK to w przybliżeniu około 0,56–0,57 zł, co oznacza, że 100 DKK to ok. 57 zł, 300 DKK – ok. 170 zł, a 1000 DKK – nieco poniżej 570 zł. Warto zapamiętać sobie orientacyjnie przelicznik „mnożę przez 0,6 i delikatnie zaokrąglam w dół”.

Jeśli chodzi o płatności, Grenlandia jest bardzo zbliżona do krajów skandynawskich:

• Karty płatnicze – szeroko akceptowane (Visa, Mastercard), zarówno w dużych supermarketach, jak i w większości hoteli, restauracji czy biur turystycznych.
• Gotówka – przydatna głównie w mniejszych osadach, niewielkich sklepach, na lokalnych targach czy przy drobnych zakupach. W praktyce wiele osób spędza cały pobyt, prawie nie korzystając z banknotów.
• Bankomaty – dostępne w Nuuk i innych większych miejscowościach, natomiast w małych osadach ich może nie być wcale. Lepiej wypłacić gotówkę zawczasu, jeśli planuje się wyjazd w regiony bardziej odcięte od świata.
• Płatności zbliżeniowe i mobilne – w wielu miejscach działają płatności telefonem lub zegarkiem, ale nie ma co na to liczyć wszędzie; kartę fizyczną i tak warto mieć pod ręką.

Polski turysta nie powinien mieć problemu z płatnościami – najpraktyczniej zabrać kartę wielowalutową, która rozlicza transakcje po korzystnym kursie. Dzięki temu nie trzeba nosić przy sobie dużych ilości koron duńskich i przepłacać za wymianę w kantorach.

Inflacja i ogólne trendy cen na Grenlandii

Inflacja na Grenlandii jest powiązana z inflacją w Danii oraz z globalnymi wahaniami cen transportu i żywności. Z jednej strony mamy stosunkowo stabilną walutę związaną z euro, z drugiej – ogromną zależność od importu, co sprawia, że np. wzrost kosztów frachtu czy paliwa szybko odbija się na półkach sklepowych.

W ostatnich latach ceny żywności i usług na całym świecie rosły, a Grenlandia nie była wyjątkiem. Podwyżki były szczególnie odczuwalne w kategoriach, które już wcześniej były drogie: świeże warzywa i owoce, nabiał, mięso, alkohol. Z punktu widzenia Polaka, nawet jeśli inflacja w danym roku spowalnia, to poziom wyjściowy i tak pozostaje bardzo wysoki.

W praktyce oznacza to, że planując wyjazd do Nuuk czy innego grenlandzkiego miasta, lepiej przygotować budżet z zapasem i nie liczyć na to, że „na miejscu będzie taniej niż w Polsce”. Taniej nie będzie – co najwyżej niektóre lokale produkty mogą okazać się mniej szokujące cenowo niż reszta koszyka.

Różnice cen w różnych częściach Grenlandii

Nawet w obrębie tak słabo zaludnionego terytorium jak Grenlandia występują wyraźne różnice cenowe. Co ciekawe, wbrew intuicji, w niektórych kategoriach Nuuk bywa tańszy niż mniejsze miejscowości, zwłaszcza jeśli chodzi o codzienne zakupy spożywcze. Ceny w stolicy, według porównań kosztów życia, są średnio nieco niższe niż dla Grenlandii jako całości, szczególnie w kategorii jedzenia.

Można to w uproszczeniu ująć tak:

• Nuuk – relatywnie „najtańsze” miejsce na codzienne zakupy (większy wybór supermarketów, lepsza logistyka), ale jednocześnie wysokie koszty zakwaterowania.
• Inne miasta (np. Ilulissat) – droższe sklepy spożywcze, mniejsza konkurencja, ale często większa oferta wycieczek turystycznych (i związane z tym wysokie ceny atrakcji).
• Małe osady – bardzo ograniczony wybór towarów i jeszcze wyższe ceny produktów importowanych; w praktyce bywa, że lokalni mieszkańcy korzystają z subsydiowanych dostaw i innych form wsparcia.

Dla turysty oznacza to, że jeśli planuje się dłuższy pobyt na Grenlandii, najrozsądniej jest zrobić większe zakupy w Nuuk, a wypady w głąb wyspy traktować bardziej jako „ekspedycję”, na której nie liczy się na tanie zakupy w lokalnym sklepiku.

Przykładowe ceny – ogólny przelicznik

Poniżej poglądowa tabela z przykładami cen, które pomagają szybko zorientować się, jak wyglądają ceny na Grenlandii w przeliczeniu na złotówki. Kwoty są zaokrąglone, oparte na typowych wartościach w stolicy i innych większych miejscowościach.

Kategoria	Przykład	Cena w DKK (orientacyjnie)	Cena w PLN (orientacyjnie)
Posiłek w taniej restauracji	Danie dnia z napojem bezalkoholowym	100 DKK	ok. 57 zł
Posiłek dla 2 osób	Średniej klasy restauracja, 3 dania	450–550 DKK	ok. 255–310 zł
Chleb	bochenek z supermarketu	30–35 DKK	ok. 17–20 zł
Jajka	tuzin jaj	30–35 DKK	ok. 17–20 zł
Jabłka	1 kg	55–60 DKK	ok. 31–34 zł
Ziemniaki	1 kg	40–45 DKK	ok. 23–26 zł
Piwo w sklepie	0,5 l, lokalne	20–25 DKK	ok. 11–14 zł
Czynsz	mieszkanie ok. 80–90 m², miesięcznie	7000–10 000 DKK	ok. 4000–5700 zł
Autobus miejski	jeden przejazd	15–20 DKK	ok. 9–11 zł
Kawa w kawiarni	cappuccino / latte	40–50 DKK	ok. 23–28 zł

Nawet pobieżne porównanie z polskimi cenami pokazuje, że proste, codzienne zakupy na Grenlandii potrafią kosztować dwa–trzy razy więcej niż w Polsce. W Polsce łatwo znaleźć chleb za 5–7 zł, kilogram jabłek za 5–8 zł, czy piwo w sklepie za 4–6 zł, więc różnica jest bardzo wyraźna.

Transport – lokalny, krajowy i między miejscowościami

Transport na Grenlandii jest osobnym tematem, bo ze względu na brak gęstej sieci dróg pomiędzy miastami, przemieszczanie się odbywa się głównie drogą morską lub powietrzną. To jeden z głównych powodów, dla których ceny na Grenlandii są tak wysokie – wszystko trzeba dowieźć statkiem lub samolotem.

• Komunikacja miejska w Nuuk – bilet jednorazowy kosztuje na ogół równowartość ok. 15–20 DKK (9–11 zł). Dla porównania, w wielu polskich miastach minimalny bilet to 4–6 zł.
• Taxi – opłata startowa bywa wyższa niż w Polsce, a do tego dochodzą dość wysokie stawki za kilometr. Krótki kurs w mieście może kosztować 80–150 DKK (ok. 45–85 zł), w zależności od pory dnia i długości trasy.
• Loty wewnętrzne – między miastami bardzo drogie, często kilkaset do ponad tysiąca złotych w jedną stronę, w zależności od trasy i sezonu. Lot z Nuuk do Ilulissat potrafi kosztować tyle, co przelot międzynarodowy między Polską a południową Europą.
• Rejsy i łodzie – lokalne połączenia łodziami, rejsy po fiordach, wycieczki na oglądanie wielorybów to często kwoty rzędu 400–1200 zł za osobę, w zależności od długości i rodzaju wycieczki.

W porównaniu z Polską transport publiczny i usługi przewozowe na Grenlandii są zdecydowanie droższe. Jest to konsekwencja małej skali rynku, trudnych warunków pogodowych i wysokich kosztów utrzymania infrastruktury.

Bary i restauracje – ile kosztuje wyjście na miasto

Ceny w barach i restauracjach na Grenlandii są jednymi z najwyższych elementów budżetu pobytu. W Nuuk można znaleźć kilka rodzajów lokali:

Tańsze bary i proste lokale

• Prosty posiłek (np. burger, pizza, danie z rybą) w tańszym lokalu: ok. 90–130 DKK, czyli 50–75 zł.
• Napoje bezalkoholowe (cola, sok, woda w restauracji): 20–30 DKK, czyli 11–17 zł.
• Piwo lane w barze: najczęściej 60–80 DKK, czyli 35–45 zł za kufel 0,4–0,5 l.

Restauracje średniej i wyższej klasy

• Kolacja w restauracji średniej klasy (przystawka + danie główne, bez alkoholu): 250–400 DKK, czyli 140–230 zł za osobę.
• Kolacja dla dwóch osób z deserem i butelką wina: 700–1000 DKK, czyli ok. 400–570 zł.
• Menu degustacyjne w bardziej ekskluzywnych miejscach: często powyżej 1000 DKK (ponad 550 zł) za osobę, zwłaszcza jeśli wliczone są alkohole.

Dla porównania, w Polsce pełny obiad w dobrej restauracji wciąż można zjeść za 50–80 zł od osoby, a kufel piwa w typowym barze kosztuje 10–20 zł. W Grenlandii takie kwoty są praktycznie nierealne – ceny alkoholu są dodatkowo podbite wysokimi podatkami.

Artykuły spożywcze – zakupy w sklepach

Zakupy spożywcze w grenlandzkich supermarketach to główny sposób, aby ograniczyć koszty pobytu. Nawet wtedy jednak koszyk zakupów będzie dużo droższy niż w Polsce.

Przykładowe ceny (orientacyjne, w Nuuk i większych miejscowościach):

• Chleb: 30–35 DKK → ok. 17–20 zł.
• Masło (250 g): 20–30 DKK → ok. 11–17 zł.
• Mleko (1 l): 12–15 DKK → ok. 7–9 zł.
• Ser żółty (1 kg, lokalny/importowany): 100–150 DKK → ok. 57–85 zł.
• Kurczak (1 kg piersi): 70–90 DKK → ok. 40–50 zł.
• Jabłka (1 kg): 55–60 DKK → ok. 31–34 zł.
• Ziemniaki (1 kg): 40–45 DKK → ok. 23–26 zł.
• Makaron (500 g): 15–20 DKK → ok. 9–11 zł.
• Ryby mrożone (1 kg, np. dorsz): 60–100 DKK → ok. 34–57 zł.

Na tle polskich cen różnica jest ogromna – produkty, które w Polsce kosztują 4–8 zł (mleko, chleb, makaron), na Grenlandii często zbliżają się do 15–20 zł lub więcej. Lokalnie poławiane ryby bywają relatywnie „przystępne” w stosunku do reszty koszyka, ale nadal rzadko są tańsze niż podobne produkty w Polsce.

Piwo i alkohol – w sklepie i w barze

Alkohol na Grenlandii jest drogi – podobnie jak w innych krajach nordyckich, na ceny mocno wpływają podatki i ograniczenia sprzedaży. W praktyce oznacza to, że alkohol stanowi jedną z najbardziej kosztownych części budżetu dla osoby, która lubi wypić piwo do kolacji.

• Piwo w sklepie (0,5 l, lokalne lub duńskie): 20–25 DKK → ok. 11–14 zł.
• Piwo w barze (0,4–0,5 l, lane): 60–80 DKK → ok. 35–45 zł.
• Butelka wina w sklepie: typowo 150–250 DKK → ok. 85–140 zł.
• Drink w barze: często 80–120 DKK → ok. 45–70 zł.

Dla porównania, w Polsce piwo w sklepie za 4–6 zł jest standardem, a w barze 10–20 zł. Na Grenlandii takie ceny są niewyobrażalne – kto chce oszczędzać, zwykle znacznie ogranicza spożycie alkoholu albo z góry planuje, że „to nie jest wyjazd pod alkohol”.

Atrakcje turystyczne – wycieczki, muzea, przyroda

Grenlandia przyciąga przede wszystkim przyrodą: lodowcami, górami lodowymi, fiordami, obserwacją wielorybów i zorzą polarną. Samo patrzenie na krajobraz nic nie kosztuje, ale aby dostać się w ciekawe miejsca, zwykle trzeba wykupić wycieczkę – a te są drogie.

• Muzea lokalne – bilety wstępu często w granicach 40–100 DKK, czyli ok. 23–57 zł.
• Rejs po fiordzie z oglądaniem gór lodowych – zwykle 600–1200 DKK, czyli ok. 340–680 zł za osobę, w zależności od długości rejsu i sezonu.
• Obserwacja wielorybów – często podobny rząd wielkości, 700–1300 DKK (ok. 400–740 zł).
• Wycieczki trekkingowe z przewodnikiem – kilkugodzinne wypady potrafią kosztować 500–900 DKK (ok. 280–510 zł).
• Specjalistyczne wyprawy (lodowce, wspinaczka, narciarstwo skiturowe) – często ponad 1500–2000 DKK (850–1150 zł) za dzień.

W porównaniu z Polską, gdzie jednodniowa wycieczka z biurem turystycznym często zamyka się w 200–400 zł, grenlandzkie atrakcje są wyraźnie droższe. Z drugiej strony są to przeżycia jedyne w swoim rodzaju, których nie da się łatwo porównać do weekendu w polskich górach.

Zakwaterowanie – hostele, pensjonaty, hotele

Zakwaterowanie jest drugim, obok atrakcji i restauracji, najważniejszym elementem budżetu. Na Grenlandii nie ma ogromnej liczby hoteli, więc ceny są wysokie, zwłaszcza w sezonie.

• Hostel lub proste zakwaterowanie wieloosobowe – ok. 350–500 DKK za łóżko, czyli 200–285 zł za noc.
• Pensjonaty, pokoje w domach prywatnych (standard średni): 700–1200 DKK za pokój dwuosobowy, czyli 400–680 zł.
• Hotel 3–4* – 1200–2000 DKK za pokój dwuosobowy, czyli ok. 680–1150 zł za noc.
• Domy i mieszkania na wynajem krótkoterminowy – ceny mocno zależą od lokalizacji i sezonu, ale niewiele odbiegają od stawek hotelowych.

Dla kogoś przyzwyczajonego do polskich cen, gdzie da się znaleźć przyzwoity nocleg za 150–250 zł za dobę dla dwóch osób, grenlandzkie ceny mogą wydać się bardzo wysokie. Jednym ze sposobów na obniżenie kosztów jest podróżowanie poza ścisłym sezonem (latem) i wybieranie prostszych form zakwaterowania.

Street food i szybkie jedzenie

Grenlandia nie jest klasycznym rajem street foodu w takim sensie jak Bangkok czy Stambuł, ale i tutaj można znaleźć proste, szybkie jedzenie na mieście. Chodzi głównie o lokale serwujące burgery, pizzę, hot dogi, kebaby czy proste dania na wynos.

• Hot dog lub podobna przekąska „z okienka”: 30–50 DKK → ok. 17–28 zł.
• Kawa na wynos (z małej kawiarni): 30–40 DKK → ok. 17–23 zł.
• Kawałek pizzy lub mała pizza: 70–110 DKK → ok. 40–62 zł.
• Burger z frytkami w barze fast food: 90–130 DKK → ok. 50–75 zł.

Nie jest to więc typowy „tani street food”, jak w wielu krajach Azji czy Ameryki Łacińskiej. W porównaniu z Polską – gdzie kebab za 20–30 zł albo pizza na kawałki za 10–15 zł nie są niczym nadzwyczajnym – grenlandzki street food wypada bardzo drogo.

Rozrywka – kino, sport, życie codzienne

Rozrywki typowo miejskie nie odgrywają na Grenlandii takiej roli jak w dużych metropoliach Europy, ale jednak w Nuuk można pójść do kina, na siłownię czy na kręgle.

• Bilet do kina – ok. 90–130 DKK, czyli 50–75 zł.
• Wejście na basen – często 40–80 DKK (23–45 zł), w zależności od obiektu.
• Siłownia – jednorazowe wejście ok. 80–120 DKK (45–70 zł), karnety miesięczne mogą kosztować 400–700 DKK (230–400 zł).
• Kręgle, bilard, inne rozrywki – ceny są różne, ale generalnie nie niższe niż 50–60 zł za osobę przy bardziej rozbudowanej rozrywce.

Na tle polskich realiów widać, że nawet „zwykłe” wyjście do kina czy na siłownię jest na Grenlandii co najmniej dwa razy droższe. Dlatego wielu turystów koncentruje się na darmowych aktywnościach na świeżym powietrzu, traktując płatne rozrywki raczej jako dodatek niż główny cel.

Wynajem samochodu i transport indywidualny

Na Grenlandii sieć dróg jest ograniczona i zazwyczaj nie łączy miast ze sobą. Samochód przydaje się głównie do poruszania się po obszarze jednej miejscowości i okolicznych drogach. Wynajem auta jest możliwy w Nuuk oraz kilku innych większych ośrodkach.

• Wynajem małego samochodu – często w granicach 600–900 DKK za dobę, czyli 340–510 zł.
• Wynajem auta 4x4 lub większego – 900–1300 DKK za dobę (ok. 510–740 zł).
• Paliwo – litr benzyny/diesla może kosztować znacznie więcej niż w Polsce, często ponad 8–10 zł za litr w przeliczeniu.

W praktyce wielu turystów rezygnuje z wynajmu auta, stawiając na piesze zwiedzanie miast i krótkie dojazdy autobusami albo taksówkami. Samochód ma sens głównie wtedy, gdy w planie są częste przejazdy w okolicy jednej miejscowości.

Karta SIM, internet i łączność

Łączność na Grenlandii jest dobra w większych miastach, ale w mniejszych osadach bywa ograniczona. Internet mobilny jest dostępny, lecz relatywnie drogi w porównaniu z Polską.

• Lokalna karta SIM z pakietem danych na kilka dni/tygodni – trzeba liczyć kilkaset koron duńskich (często 200–400 DKK, czyli 115–230 zł) za sensowną paczkę gigabajtów.
• Wi-Fi w hotelach – często wliczone w cenę noclegu, ale prędkość i stabilność mogą się różnić.
• Roaming z Polski – Grenlandia formalnie nie wchodzi do UE, więc ceny roamingu mogą być bardzo wysokie, jeśli operator nie oferuje specjalnych pakietów. Lepiej sprawdzić i ewentualnie wyłączyć dane w roamingu.

W porównaniu z Polską, gdzie dostęp do internetu jest tani i szybki, na Grenlandii trzeba nastawić się na wyższe koszty i ewentualne ograniczenia transferu. Dla cyfrowych nomadów oznacza to konieczność starannego planowania – np. pobierania dużych plików przed podróżą albo korzystania z Wi-Fi w miejscach noclegu.

Przedłużenie wizy i dłuższy pobyt

Grenlandia wchodzi w skład Królestwa Danii, ale nie jest członkiem Unii Europejskiej. Dla Polaków, jako obywateli UE, zasady krótkoterminowego pobytu są generalnie zbliżone do zasad w innych częściach obszaru Schengen – typowy turysta przyjeżdża na maksymalnie 90 dni w okresie 180 dni bez konieczności załatwiania typowej „wizy turystycznej” w klasycznym sensie.

Dłuższy pobyt, np. w celu pracy, nauki czy stałego zamieszkania, oznacza już konieczność uzyskania odpowiednich zezwoleń pobytowych i pracy, najczęściej obsługiwanych przez duńskie władze imigracyjne. Takie procedury zwykle wiążą się z opłatami administracyjnymi rzędu kilkuset złotych lub więcej, dokumentami, terminami i dość dokładnym uzasadnieniem, co dana osoba zamierza robić na Grenlandii.

Jeśli ktoś planuje wyjazd na sezonową pracę w rybołówstwie, turystyce czy innych branżach, najlepiej załatwić wszystkie formalności z wyprzedzeniem, przez pracodawcę i odpowiednie urzędy w Danii. Warto też pamiętać, że zarobki na Grenlandii są wysokie w przeliczeniu na złotówki – ale równie wysokie są koszty życia, więc „odłożone” oszczędności wcale nie muszą być tak spektakularne, jak wydaje się na pierwszy rzut oka.

Inne wydatki – ubrania, sprzęt, usługi

Wyjazd na Grenlandię prawie zawsze oznacza konieczność inwestycji w porządny sprzęt i ubrania. Warto zabrać z Polski jak najwięcej rzeczy, które zwykle są tańsze niż na miejscu:

• Odzież outdoorowa – kurtki, spodnie, buty trekkingowe, bielizna termiczna; w grenlandzkich sklepach ich ceny potrafią być wyraźnie wyższe niż w Polsce, szczególnie markowych produktów.
• Sprzęt fotograficzny, elektronika – aparat, dron, powerbanki; wszystko to lepiej kupić w Polsce, gdzie wybór jest większy i ceny niższe.
• Usługi fryzjerskie, kosmetyczne – podobnie jak w innych krajach skandynawskich, usługi te są drogie; wizyta u fryzjera potrafi kosztować kilkaset złotych.
• Pranie i pralnie – w hotelach i pensjonatach usługa prania bywa kosztowna, dlatego wiele osób korzysta z przenośnych worków piorących lub ogranicza się do podstawowego prania ręcznego.

Generalna zasada brzmi: wszystko, co można kupić w Polsce przed wyjazdem (odzież funkcyjna, elektronika, część kosmetyków), warto kupić wcześniej. W Grenlandii takie rzeczy są na ogół droższe i mniej dostępne.

Ceny na Grenlandii a ceny w krajach sąsiednich

Porównując ceny na Grenlandii z krajami sąsiednimi, czyli przede wszystkim z Danią, Islandią i Norwegią, można powiedzieć, że:

• W pewnych kategoriach (żywność, alkohol) Grenlandia bywa droższa niż Dania, co wynika z kosztów transportu na wyspę.
• W stosunku do Norwegii i Islandii poziom cen jest podobny lub nieco wyższy, zwłaszcza jeśli chodzi o importowaną żywność i wycieczki.
• Na tle Polski różnica jest największa – koszty codziennego życia i podróżowania są wielokrotnie wyższe.

Dla polskiego turysty w praktyce oznacza to, że przy planowaniu budżetu na Grenlandię warto wziąć ceny norweskie czy islandzkie jako punkt wyjścia, a następnie dodać pewien margines w górę. To bezpieczniejsze podejście niż liczenie na to, że „na miejscu będzie jakoś taniej”.

Jak planować budżet na Grenlandię

Planowanie budżetu na Grenlandię najlepiej oprzeć na założeniu, że każdy dzień pobytu będzie kosztował wielokrotnie więcej niż przeciętny dzień podróży po Polsce. Przy bardzo oszczędnym stylu podróżowania (tanie noclegi, gotowanie samemu z zakupów, mało alkoholu, ograniczona liczba płatnych wycieczek) da się zmieścić w okolicach 400–600 zł dziennie na osobę, nie licząc przelotu z Europy. Bardziej typowy komfortowy budżet, z wyjściami do restauracji i kilkoma drogimi atrakcjami, łatwo zbliża się do 800–1200 zł dziennie na osobę.

Różnice pomiędzy Nuuk a mniejszymi miejscowościami nie zmieniają zasadniczego obrazu – Grenlandia pozostaje miejscem, gdzie ceny są wysokie, ale w zamian otrzymuje się dostęp do niezwykłych krajobrazów i wrażeń, których próżno szukać gdzie indziej. Dla wielu osób to właśnie te wrażenia, a nie wysokość rachunków, pozostają najważniejszą pamiątką z podróży po Grenlandii.