Nepal od lat przyciąga podróżników z całego świata. Dla jednych jest to brama w Himalaje i baza wypadowa na trekking do Everest Base Camp czy wokół Annapurny, dla innych miejsce powolnego życia, jogi i medytacji. Coraz częściej pojawia się też na radarze osób szukających taniego kraju na dłuższy pobyt, pracy zdalnej albo kilkumiesięcznej przerwy od Europy. Kathmandu, Pokhara, Lumbini czy Chitwan oferują zupełnie różne doświadczenia, ale łączy je jedno – koszty życia są znacząco niższe niż w Polsce.

Z perspektywy Polaka poziom cen w Nepalu można określić jako niski. Dotyczy to szczególnie jedzenia, lokalnego transportu, usług oraz zakwaterowania. Bardzo tanie są posiłki w lokalnych jadłodzielniach, przejazdy autobusami czy noclegi w prostych guesthouse’ach. Z kolei stosunkowo drogie bywają rzeczy importowane, sprzęt turystyczny dobrej jakości, a także usługi skierowane stricte do zagranicznych turystów, takie jak zorganizowane trekkingi, wypożyczenie samochodu z kierowcą czy bilety do niektórych atrakcji. W porównaniu do Polski, tańsze są: posiłki w restauracjach, owoce i warzywa, usługi fryzjerskie, pranie czy masaże. Droższe bywają natomiast: elektronika, dobrej jakości kawa, sery, alkohol importowany oraz profesjonalne wyposażenie trekkingowe.

Waluta, inflacja i płatności w Nepalu

Oficjalną walutą Nepalu jest rupia nepalska (NPR). Jej kurs waha się, ale orientacyjnie 1 rupia nepalska to około 0,03–0,035 zł, co oznacza, że 100 NPR to około 3–3,5 zł. W praktyce turyści bardzo szybko przyzwyczajają się do operowania tysiącami rupii zamiast dziesiątkami złotych.

Inflacja w Nepalu w ostatnich latach utrzymuje się na poziomie kilku procent rocznie, ale ceny niektórych produktów, zwłaszcza paliw i żywności importowanej, potrafią rosnąć szybciej. W dużych miastach i miejscach turystycznych ceny są wyraźnie wyższe niż na prowincji.

Bankomaty są dostępne w większych miastach, takich jak Kathmandu i Pokhara, ale często pobierają wysokie prowizje, zarówno lokalne banki, jak i polskie banki. Dodatkowo bankomaty mają zwykle niski limit wypłaty (często 10 000–20 000 NPR, czyli około 300–700 zł na jednorazową transakcję), co przy prowizjach bywa frustrujące.

Karty płatnicze są akceptowane głównie w droższych hotelach, restauracjach i agencjach turystycznych. W mniejszych miejscowościach i lokalnych sklepach praktycznie wszędzie płaci się gotówką. Warto też wiedzieć, że dolary amerykańskie w dużych nominałach bywają chętnie przyjmowane w hotelach i biurach podróży, ale codzienne życie opiera się na rupiach.

Ogólne różnice cenowe między regionami Nepalu

Najdrożej jest w Kathmandu i w bardzo popularnych regionach trekkingowych, takich jak okolice Lukli, Namche Bazaar czy główne punkty na trasie do Annapurna Base Camp. Wszystko, co trzeba tam dostarczyć helikopterem lub na grzbietach mułów, automatycznie kosztuje więcej.

Tańsze regiony to nizinny Teraj na południu kraju, miasta takie jak Biratnagar, Janakpur czy Nepalgunj, a także mniejsze miejscowości z dala od głównych szlaków turystycznych. Pokhara to przypadek pośredni – jest taniej niż w Kathmandu, ale drożej niż na prowincji.

Transport w Nepalu – ceny przejazdów

Transport publiczny w Nepalu jest tani, ale często powolny i mało komfortowy. Wciąż jest to jednak najtańszy sposób przemieszczania się po kraju.

  • Autobus miejский w Kathmandu: około 1–3 zł za przejazd
  • Minibus między dzielnicami Kathmandu: 2–5 zł
  • Autobus turystyczny Kathmandu – Pokhara: 30–50 zł
  • Lokalny autobus Kathmandu – Pokhara: 15–25 zł
  • Autobus nocny (luxury): 40–70 zł
  • Taksówka w mieście (krótki przejazd): 10–25 zł
  • Przejazd motocyklem z aplikacji (np. Pathao): 4–10 zł
  • Lot krajowy Kathmandu – Pokhara: 250–400 zł

W porównaniu do Polski transport publiczny jest wielokrotnie tańszy, ale komfort i bezpieczeństwo pozostawiają wiele do życzenia, zwłaszcza na górskich trasach.

Bary i restauracje – jedzenie na mieście

Jedzenie na mieście w Nepalu jest bardzo przystępne cenowo, zwłaszcza jeśli stołujemy się w lokalnych lokalach.

Restauracje lokalne:

  • Dal bhat (tradycyjne danie z ryżem i soczewicą): 6–12 zł
  • Momo (nepalskie pierożki): 5–10 zł za porcję
  • Zupa czosnkowa (popularna w górach): 6–12 zł
  • Omlet z chlebem: 4–8 zł

Restauracje turystyczne:

  • Pizza: 20–35 zł
  • Burger: 15–30 zł
  • Danie z kuchni indyjskiej: 15–25 zł
  • Danie wegetariańskie typu curry: 12–20 zł

W porównaniu do polskich cen obiady w restauracjach są zwykle nawet 3–4 razy tańsze, choć standard i wielkość porcji bywają różne.

Street food i jedzenie na szybko

  • Momo na wynos: 4–8 zł
  • Samosa: 1–2 zł za sztukę
  • Pakora (smażone warzywa): 3–6 zł
  • Herbata z mlekiem masala: 1–3 zł
  • Chai na ulicy: 1–2 zł

Street food jest tani i wszechobecny, ale warto zachować ostrożność ze względu na higienę, szczególnie poza dużymi miastami.

Artykuły spożywcze i zakupy w sklepach

  • Chleb tostowy: 6–10 zł
  • Ryż (1 kg): 3–6 zł
  • Mleko (1 litr): 3–5 zł
  • Jajka (10 sztuk): 6–10 zł
  • Kurczak (1 kg): 15–25 zł
  • Banany (1 kg): 2–4 zł
  • Mango (sezonowo): 5–10 zł/kg
  • Butelka wody 1,5 l: 1–2 zł

W porównaniu z Polską żywność podstawowa jest wyraźnie tańsza, natomiast produkty zachodnie i importowane bywają drogie lub wręcz luksusowe.

Piwo w sklepie i w barze

  • Piwo lokalne w sklepie (650 ml): 6–10 zł
  • Piwo lokalne w barze: 8–15 zł
  • Piwo importowane: 15–25 zł

Piwo jest droższe niż w innych krajach Azji Południowo-Wschodniej, ale nadal często tańsze niż w Polsce w lokalach.

Atrakcje turystyczne i opłaty

  • Wejście na Durbar Square w Kathmandu: 20–40 zł
  • Opłata wstępna do Bhaktapur: 40–60 zł
  • Park Narodowy Chitwan: 40–60 zł
  • Wstęp do stupy Swayambhunath: 5–10 zł
  • Permity trekkingowe (TIMS + Park Narodowy): 100–200 zł

Bilety dla turystów zagranicznych są zdecydowanie droższe niż dla lokalnych mieszkańców.

Zakwaterowanie w Nepalu

  • Hostel w Kathmandu (pokój wieloosobowy): 15–25 zł za noc
  • Pokój dwuosobowy w guesthouse: 40–80 zł
  • Hotel średniej klasy: 100–200 zł za noc
  • Hotel 4–5 gwiazdkowy: 300–800 zł

W regionach trekkingowych ceny rosną wraz z wysokością nad poziomem morza.

Wynajem samochodu i skuterów

  • Wynajem skutera na dzień: 20–40 zł
  • Wynajem samochodu z kierowcą na dzień: 200–400 zł
  • Paliwo (1 litr): 5–7 zł

Samodzielne prowadzenie pojazdu jest dość trudne ze względu na ruch i specyfikę dróg.

Karta SIM i internet

  • Karta SIM z lokalnym numerem: 5–10 zł
  • Pakiet danych 10–20 GB: 10–25 zł
  • Doładowania: od 3 zł

Internet mobilny jest tani, ale jakość bywa nierówna, szczególnie w terenach górskich.

Wiza i jej przedłużenie

  • Wiza turystyczna 15 dni: około 120 zł
  • Wiza 30 dni: około 200–220 zł
  • Wiza 90 dni: około 460–500 zł

Przedłużenia wiz są możliwe na miejscu, za dodatkową opłatą, zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu dolarów w przeliczeniu na złote.

Rozrywka i zajęcia dodatkowe

  • Seans w kinie: 8–15 zł
  • Masaż (60 minut): 20–40 zł
  • Joga w centrum w Kathmandu: 15–30 zł za zajęcia
  • Wstęp do klubu nocnego: 10–20 zł

Rozrywka jest znacznie tańsza niż w Polsce, ale oferta jest skromniejsza.

Inne wydatki i codzienne koszty

  • Pranie (1 kg): 5–10 zł
  • Strzyżenie u lokalnego fryzjera: 5–15 zł
  • Środek przeciw komarom: 10–15 zł
  • Lek na ból głowy: 2–5 zł

Dla osoby żyjącej skromnie miesięczne koszty pobytu w Nepalu mogą zamknąć się w 1000–1500 zł, nie licząc międzynarodowych lotów. Komfortowy styl życia w dużych miastach to wydatek rzędu 2500–4000 zł miesięcznie, co i tak jest znacznie poniżej kosztów życia w Polsce.

Nepal pozostaje jednym z najbardziej przystępnych cenowo krajów dla podróżników i cyfrowych nomadów w Azji, szczególnie w porównaniu z sąsiednimi Indiami pod względem cen turystycznych usług czy z Bhutanem, który wymaga wysokich opłat dziennych. Różnice między regionami, wysokościami i stopniem turystycznego obłożenia są jednak na tyle duże, że budżet zawsze warto planować z zapasem, zwłaszcza jeśli planuje się trekking lub dłuższy pobyt w górach.