Papua-Nowa Gwinea to jeden z najbardziej niezwykłych i wciąż mało odkrytych kierunków na świecie. Górzyste wnętrze wyspy, tropikalne lasy deszczowe, dziesiątki plemion z własnymi językami i zwyczajami oraz świetne miejsca do nurkowania przy rafach koralowych sprawiają, że przyciąga przede wszystkim bardziej doświadczonych podróżników. To kraj dla osób, które szukają przygody, autentycznej kultury Melanezji i miejsc, gdzie turystyka masowa praktycznie nie istnieje. Dla części osób Papua-Nowa Gwinea to cel na dłuższy pobyt – pracowników projektów misyjnych, wolontariatu, sektora wydobywczego czy nauczycieli. Dla innych to przystanek w dłuższej podróży po krajach Pacyfiku. Niezależnie od planu, pytanie o ceny i koszty życia pojawia się bardzo szybko, bo budżet trzeba dobrze zaplanować już przed wylotem.
Ogólny poziom cen – tani, średni czy drogi z polskiej perspektywy?
Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że Papua-Nowa Gwinea jest tania – to kraj rozwijający się, z relatywnie niskimi dochodami. Rzeczywistość jest jednak bardziej złożona. Wiele codziennych wydatków (np. żywność, transport lokalny) jest tańszych niż w Polsce, ale czynsze w miastach, szczególnie w Port Moresby, bywają zdecydowanie wyższe niż w polskich dużych miastach. Z perspektywy przeciętnego Polaka poziom cen w Papui-Nowej Gwinei można określić jako średni. Tańsze niż w Polsce bywają:
- proste posiłki w lokalnych knajpkach,
- część produktów spożywczych na targach (warzywa, owoce lokalne),
- lokalny transport zbiorowy i paliwo.
Droższe niż w Polsce są:
- wynajem mieszkań i hoteli w Port Moresby i innych dużych miastach,
- produkty importowane (elektronika, markowe ubrania, wino, zachodnie marki),
- niektóre usługi, zwłaszcza w rejonach zamieszkanych przez ekspatów.
Różnice między miastami a prowincją są bardzo wyraźne. W stolicy ceny w supermarketach potrafią być wysokie, a na prowincji świeże lokalne produkty bywają bardzo tanie.
Waluta, inflacja i formy płatności
Walutą kraju jest kina (PGK). Na potrzeby obliczeń można przyjąć orientacyjnie, że 1 PGK to około 0,87 zł. Waluty tej nie da się kupić w Polsce, dlatego większość osób korzysta z bankomatów na miejscu lub wymienia euro bądź dolary. Inflacja w ostatnich latach była umiarkowana, bez gwałtownych skoków cen, choć w różnych sektorach wahania bywają odczuwalne. W praktyce:
- bankomaty dostępne są głównie w większych miastach,
- w małych miejscowościach obowiązuje głównie gotówka,
- w hotelach i lepszych restauracjach można płacić kartą.
Najbezpieczniej jest wypłacać pieniądze w bankach lub dużych centrach handlowych.
Transport – ceny przejazdów i paliwa
Transport w Papui-Nowej Gwinei jest ograniczony, a stan dróg bywa bardzo słaby. Przykładowe ceny (w przeliczeniu na złotówki):
- przejazd lokalnym busem: ok. 2,5–3 zł,
- miesięczny bilet na transport publiczny: ok. 87 zł,
- taksówka na dystansie ok. 8 km: ok. 90 zł,
- 1 litr benzyny: ok. 4–5 zł.
Wiele osób porusza się busami lub korzysta z usług kierowców wynajmowanych przez hotele.
Restauracje i bary
Ceny w restauracjach są zróżnicowane:
- tani posiłek w lokalnej knajpie: ok. 25–30 zł,
- zestaw typu fast food: ok. 25–30 zł,
- kolacja dla dwóch osób w restauracji średniej klasy: ok. 130–150 zł,
- kawa w kawiarni: ok. 9–17 zł.
Jedzenie na mieście jest więc często tańsze lub porównywalne z Polską, ale w lepszych lokalach ceny mogą zbliżać się do europejskich.
Street food i jedzenie lokalne
Na targach i ulicznych stoiskach można zjeść proste jedzenie bardzo tanio:
- porcja ryżu z warzywami i mięsem: 10–20 zł,
- lokalne przekąski z bananów i taro: kilka złotych,
- świeże owoce i warzywa – często po kilka złotych za kilogram.
To najlepszy sposób na zmniejszenie wydatków podczas dłuższego pobytu.
Zakupy spożywcze
Produkty lokalne są relatywnie tanie, a importowane droższe. Przykładowo:
- chleb: ok. 5 zł,
- mleko 1 l: ok. 6 zł,
- jajka (12 szt.): ok. 12 zł,
- pierś z kurczaka (1 kg): ok. 20–25 zł,
- lokalne owoce sezonowe: od 3 do 7 zł za kg.
Alkohol – ceny piwa i wina
Alkohol jest stosunkowo drogi:
- piwo lokalne w sklepie: ok. 6–8 zł,
- piwo w barze: ok. 10–15 zł,
- butelka wina: ok. 35–40 zł.
Wyjścia do barów mogą być jedną z droższych pozycji w budżecie.
Atrakcje i rozrywka
Ceny atrakcji nie należą do niskich:
- bilet do kina: ok. 35–40 zł,
- jednodniowa wycieczka z przewodnikiem: ok. 220–300 zł,
- wycieczki nurkowe: często droższe i zbliżone cenowo do ofert na Fidżi czy w Australii.
Zakwaterowanie
Noclegi są jednym z największych wydatków:
- hotel średniej klasy: ok. 450–500 zł za noc,
- guesthouse lub prosty pensjonat: ok. 130–220 zł za noc,
- droższe hotele: nawet 700–900 zł za noc.
Karta SIM i internet
Usługi telekomunikacyjne są drogie w porównaniu do Polski:
- karta SIM z podstawowym pakietem: ok. 20–30 zł,
- szybszy internet stacjonarny: kilkaset zł miesięcznie.
Wynajem samochodu
Najczęściej wynajmuje się auto z kierowcą:
- wynajem auta z kierowcą na dzień: ok. 260–350 zł,
- wynajem bez kierowcy rzadko bywa dużo tańszy.
Wizy i koszty przedłużenia pobytu
Wiza turystyczna kosztuje zwykle około 200–220 zł, a ewentualne przedłużenie pobytu na miejscu to wydatek rzędu kilkudziesięciu złotych.
Różnice cen w kraju
Najdroższym miejscem jest Port Moresby, gdzie ceny noclegów, restauracji i usług są zdecydowanie wyższe niż na prowincji. W mniejszych miastach i regionach oddalonych od stolicy koszty życia są wyraźnie niższe, szczególnie jeśli chodzi o jedzenie i transport lokalny.
Papua-Nowa Gwinea na tle regionu
W porównaniu z sąsiednimi krajami Pacyfiku:
- tańsza niż Australia,
- droższa niż Indonezja,
- porównywalna z niektórymi wyspami Pacyfiku, jak Fidżi czy Vanuatu.
Ostateczny koszt pobytu w Papui-Nowej Gwinei bardzo zależy od stylu podróżowania, standardu noclegów i częstotliwości korzystania z usług turystycznych.
